Zapasy

Technika walki, która w największym stopniu, spośród wszystkich innych, kładzie nacisk na walkę w parterze. Głównym celem w zapasach jest położenie przeciwnika na łopatkach. W zapasach nie ma ciosów, są tylko chwyty. Rozróżniamy dwie odmiany zapasów: zapasy w trybie klasycznym oraz zapasy w trybie wolnym. Podstawową różnicą między tymi trybami są ograniczenia w chwytaniu przeciwnika, ponieważ w trybie klasycznym nie można łapać oponenta za nogi. W zapasach istnieje bardzo dużo różnych chwytów, ale do najbardziej efektownych można zaliczyć tak zwane suplesy. Polegają one na złapaniu przeciwnika w pozycji stojącej od tyłu, a następnie po odchyleniu tułowia w tył przerzuceniu go nad sobą. Wygięcie w tył przypomina ćwiczenie polegające na robieniu mostka. Tyle że tu w rękach trzymamy oponenta. Należy więc operacje zrobić w bardzo szybkim tempie, gdyż nie ma możliwości podpórki rękami. Każdy dobry zapaśnik charakteryzuje się bardzo dużą siłą, szybkością i sprytem. Bez takich predyspozycji zawodnik raczej nie odniesie większych sukcesów.

Walki zapaśników są dyscypliną olimpijską. Pierwsze walki odbywały się już na igrzyskach w starożytnej Grecji. W obecnych olimpiadach udział biorą nie tylko zapaśnicy, ale także zapaśniczki. Chociaż nie jeden zapaśnik chętnie przytuliłby się do zapaśniczki, to nie jest to możliwe, gdyż walki odbywają się tylko pomiędzy przedstawicielami jednej płci. Na zawodach strój zapaśnika to obcisły strój, w kolorze czerwonym lub niebieskim. Walka odbywa się na żółtej okrągłej macie z czerwonym brzegiem, za którą zawodnicy nie mogą wychodzić.